Mijn vogelvriend en ik

Ik ga regelmatig vogelen.
Met de telescoop en verrekijker achter bijzondere vogels aan. Dat doe ik niet uit mezelf, maar op uitnodiging van een vriend. Een hele fanatieke vogelvriend.

Hij houdt waarneming.nl nauwlettend in de gaten.
Mocht er een melding in de buurt zijn van een soort die hij nog niet heeft gezien, dan gaat hij er achteraan. En soms mag ik mee. Dat doen we meestal op zaterdag-of zondagmorgen. Dan rijden we naar de plek waar de laatste waarneming is gemeld. Mijn telescoop ligt achterin de bak van de pick-up en de zijne ligt op schoot. Klaar voor gebruik. Onderweg ouwehoeren we wat af. We bespreken van alles. Wat hem bezighoudt. Waar ik het druk mee heb. Ik vertel hem wat hij fout doet in het dagelijks leven en hoe hij dat moet verbeteren. En hij zegt mij dat ik niet zo moet zeuren. En vice versa. Maar in de buurt van ons doel, worden we serieuzer. Hij kijkt om zich heen of er al wat te zien is. Niet alleen speurt hij daarvoor het luchtruim af, maar zijn blik is breder. Auto’s die geparkeerd staan of langzaam rijden worden onmiddellijk in verband gebracht met de waarneming. Ik rijd puur op zijn aanwijzingen. Hij stuurt ons op basis van vogelaar-instinct. En terwijl hij driftig om zich heen kijkt, gluur ik stiekem gauw in mijn blauwe ANWB vogelgids om te zien hoe die vogel er eigenlijk uitziet. De kenmerkende eigenschappen als het silhouet in vlucht, de kleur van de stuit en andere opvallende kenmerken prent ik nog gauw in mijn hoofd.
Als we een geschikte plek gevonden hebben, wordt de telescoop opgezet en speuren we de omgeving af. Hij zoekt de vogel.
Mocht hij hem zien, dan hoor ik dat wel. Stiekem kijk ik naar andere dingen. Want eigenlijk ga ik niet mee voor de bijzondere waarnemingen. Ik ga mee voor de omgeving. Ik ga voor het grote plaatje. Waar zijn we en hoe ziet het landschap en het grondgebruik er uit. Zitten we in natuur of in landbouwgebied? En wat voor gebied precies? Hoe is de opbouw van het landschap, is het droog of nat en zand, klei of veen? En wat wordt er verbouwd? Hoe is de verkaveling? Wat voor type boerderijen staan er? Allemaal vragen waar ik me op dat moment mee bezig houdt. Pure ontspanning.
Maar als mijn vogelvriend zwaar begint te ademen en onrustig inzoomt in de verte ben ik ook even vogelaar. Ik volg zijn blik en hopelijk zie ik wat hij ziet. En eerlijk is eerlijk, dat geeft ook een kik. Een Steppekiekendief, een Klapekster en zelfs een gewone Dodaars, elke mooie soort in de kijker levert mij een goed gevoel op. Soms hebben we ons doel al bij de eerste stop bereikt, vaak niet. Meestal toeren we door de omgeving op zoek naar een glimp van de vogel of verdachte auto’s. En zo zie ik nog meer van de omgeving. Ik rijd mijn vogelvriend graag rond. Als de vogel gezien is, zijn we allebei tevreden. We hebben allebei onze ontspanning gehad. Hij heeft mij een nieuwe soort laten zien en ik heb hem hopelijk iets meer van de omgeving geleerd.

Eenmaal weer thuis voert hij de waarneming in en schrijft een extra soort in zijn vogelboekje.
En ik duik in mijn historische atlas, hisgis.nl en andere informatiebronnen over de omgeving. Ik zoek verder naar antwoorden. We hebben allebei ons doel bereikt.
Ik hoop dat ik binnenkort weer mee mag.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

19 − achttien =